Son hançerinide sapladın yüreğime.. Meğer bir hiç  uğruna çabalamışım bunca zaman.. Mutlu musun? Mutlusun..

Hadi durma.. Benim seni kazanmak için oynadığım oyunun gerçeğiyle başbaşasın.. En çekici olanlarını seç ve yükle profiline.. Rahatsızlık duymadan.. Suçlu hissetmeden.. Başını önüne eğmeden.. Durma devam et.. Sana bu yakışır ancak..

Sil at sana verdiğim değerlerimi.. Hiçbiri umrumda değil artık.. Senin için herşey bir oyundan ibaret değil mi? Herşey bir oyun.. Mutlu ol diye tekrar söylüyorum.. Oluk oluk kanıyor yüreğim.. Yastığımla savaşıyorum gecenin bir yarısı.. İki elimle sıkıca kapatıyorum ağzımı çığlıklarım duyulmasın diye.. Saçlarımı parçalamaya çalışıyorum deli gibi.. Asilliğinle girdin hayatıma.. Şimdiyse benim kendi ellerimle çektiğim fotoğraflarla başka bedenlerin esiri olma çabasıyla çıktın hayatımdan..

Durma.. Yakala hayatı.. Zaman geçiyor durma! Senin için yeni başlıyor hayat.. Benim içinse dört duvar arasında karanlık geceler.. İlk kez sensiz binicem otobüse.. İlk kez sensiz soluk alıcam o lanet yerde.. Asilliğinle çekip gitseydin hayatımdan keşke.. İğrenç kişilikler arasında küf tutacağını bilmek ne kadar acı..

Bu hayatı sen seçtin.. Yaşamakta sana kaldı..  Ben bağrıma sen diye başkalarını basarken, sen şimdiden dokunacağın ilk bedenin hayaliyle tutuşuyorsun.. Seni kirletecek o bedene şimdiden selam olsun..

Bu Yazıyı Paylaşın

Gel desem sana ..

Herşeye, tüm yaşanılanlara rağmen..

Hiçbir ÅŸey sorma,hiçbir ÅŸey konuÅŸma,sadece gel…

Gelir misin??

Hadi desem yada..??

Hiçbir ÅŸey sormadan yine benimle yürür müsün sonu belirsiz…??

Herkese rağmen..  Yalan diyenlere inat.. Onlar yalan bilse de bu yalan gerçeğe ortak olur musun..

Bakmasan,görmesen,duymasan beni günlerce…Aylarca belki….

Yine beni sever misin?

Gözden ırak olan gönülden uzak olurmuş derler ya..

Yanımda olup uzak olanlardansa,uzakta olup içimde olmayı becerebilir misin..

Aylar sonra,yıllar belki..

”Seni sevdim..Senden gelen iyi-kötü her ÅŸeyi sevdim.Ve hep seveceÄŸim..”

Diyebilir misin..??

Yanında otururken bile zaman zaman beni deli gibi özleyebilir misin??

Her ayrılışımızda sabaha,bir daha görememek korkusuyla delirir misin?

Her gelen telefonda ‘ben’ diye irkilir misin sebepsiz..?

Beni her dakikana taşıyıp yaşamayı becerebilir misin??

Beni ,ben gibi sevebilir misin??

Delirsem bir gün..”MeleÄŸim…” diye yine sarılabilir misin?

Kapris yapmak istesem…Yapsam hatta şımarıp,kalabalıklarda elimi tutabilir misin?

Hayat bir gün bana oynarsa,maskeleri yırtıp her yerimden,yine beni görebilir misin??

Ne şart ve konum olursa olsun,göz bebeklerimin hep aynı bakacağını bilebilir misin?

Ya da ben hayatla oynamaya kalkarsam bir gün nefesimden sıkılıp

Ölsem bir gün,yaÅŸadığın her gün için benimle, ‘bir saniyesi için bile piÅŸman deÄŸilim’ diyebilir misin?

O halde durma.. Maskelerle kapattığım, sahte kahkahalarla yankılattığım yaralı yüreğimi sar tüm benliğinle..

Durma.. O gecedeki gibi kimseyi umursamadan sarıl bana gözyaşlarınla..

Böyle bir acıya,yürek nasıl dayanır
Nasıl alışır bilmem
Biliyorum senin de,aklın hep bende
Nasıl dersin gelmem
Kırıldın mı çok,yoruldun mu yoksa
Nedir esaslı neden?
Yarım kalamaz inan,bu aşk böyle
Yakalar kalbinden
Emin misin bu kadar kendinden
Ne zaman çıktın aşkın emrinden
Gurur mu onur mu, söyle bizi vurur mu?
Biz böyle severken

Düştüysek kalkarız, daha ölmedik ya
Büyük yeminlerden vazgeçip dönmedik ya
Benim bir günüm geçmez ki seni görmeden
Birtanem, bırakma kendini al kalbini gel hemen..

Dünya üzemez beni.
Ölüm korkutabilir mi?
Sen olmadan bu kalp hissedebilir mi?

Güneş batmış bana ne!
Ellerin yok kime ne..?
Yerine koyamadım,
Razı olamadım sensizliğe.

Kalpler yanmış, yağmur ıslatmış.
Tanrı korumuş ya sevenleri.

Son nefesimde elimi sen tutacaksın,
Son sözlerimi bir sen duyacaksın.
Meleklerin sözü var.

Güneş batmış bana ne!
Ellerin yok kime ne..?
Yerine koyamadım,
Razı olamadım sensizliğe.

Kalpler yanmış, yağmur ıslatmış.
Tanrı korumuş ya sevenleri.

Son nefesimde elimi sen tutacaksın,
Son sözlerimi bir sen duyacaksın.
Meleklerin sözü var.

Meleklerin sözü var..

Bu Yazıyı Paylaşın

Biliyorum.. Sanırım konuÅŸacak birÅŸeyimiz kalmadı, paylaÅŸabileceÄŸimiz hiç bir ÅŸey yok.. Yine de yüreÄŸimden gücümün yettiÄŸi yere kadar sana sesleniyorum delice, seninle konuÅŸuyorum.. Bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım.. sevgimi aldım avuçlarımın arasına, ona sığınıyorum.. Cümlelerimi kısalttım, kelimelerim buruk, gülüşlerim istenmeyen dudaklarımda…

Bir ihtimal geliÅŸine sığındığımı farkettiysem de, engel olamadım gurursuz ama umutlu hasretine… Bugün gönlümü hoÅŸ tutmak istiyorum, imkansız olan her rüyaya inanasım geliyor.. Bir çocuk gibi isteklerimi bastıramıyorum..  Çalmayan telefonuma elim gidiyor.. sana halen bende olduÄŸunu ısrarla yazmaya çalışıyorum.. Bende olan seni hiç bırakmadım.. deÄŸiÅŸtirmedim ve hep korudum desem de, sendeki benin nasıl olduÄŸunu, gülüp gülmediÄŸini anlamsız bir sıkıntıyla merak ediyorum..

İçimdeki güzelliğine inanıp inanmamanı artık umursamıyorum.. Üşüyorum..  bu üşüme yalnızlığımdan geliyor ve sarıyor her tarafımı.. Tutunabileceğim hiçbir güzellik yok.. hatırlamaktan usanmayacağım anılarım dışında.. Isınabilmek için onlara sarılıyorum.. Anlamsız ve cevapsız sorular hızırca sırıtıyor, ben görmemeye çalışıyorum.. Düşler uzak gibi görünüyordu ama yakındı.. Belki de görmeyi istemek gerekiyordu.. Gözlerini aç desem kapatacaksın ama kapatma gözlerini! Gözlerimi gelişlere verdim, gözlerimdeki hüzün bile seni özlemiş itiraf etti sonunda.. Düşüncelerim gururlu, hayallerim ve sevdam değil.. Gelseydin, kendimi unutup sana koşacaktım, susturacaktım içimdeki isyanı, kavgaların ortasında bir güneş gibi doğup ısıtacaktım yüreğini, sevinçten ağlayacaktım bu defa, mutluyken hemen sarhoş olmuşum gibi, dokunacaktım, sarılacaktım.. Ama gelmedin.. gelemezdin.. belki de gelmeye de hiç niyetin yoktu aslında.. Kendimi kandırdığımı anladığımda parfümünü delice koklayarak gömülüyordum yatağıma..

Eskiden kimi şarkıların ne kadar anlamlı olduğunu düşünürken, şimdi ayrılığın ardından çalınan her şarkı umutsuzluğumu ve sevgimi anlatıyormuş gibi geliyor.. Sevdiğim ne çok şarkı varmış, bunu senin terkedişin gösterdi bana.. Her şarkıda sen varsın.. her yerde, her gördüğüm insanda, denizde, gecede, uykumda.. Nasıl beceriyorsun her yerde olabilmeyi.. Bu bir marifetse eğer, neden benim yanımda değilsin ki?..  Gözyaşlarım asilliğini yitiriyor ve yenik düşüyorum sevdana.. Gittin! Belki de hiç gelmemiştin ben, geldiğini sandım.. Ayak uyduramadım yorgunluğuna.. Dudaklarına düşlerindeki öpüşü konduramadım..

Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran.. kimi zaman bir huysuz bir adam; dokunuşlarında kendini bulan.. Ama! En çok da imkânsızın oldum.. Her gelişimde bir kez daha gönderdiğin oldum.. İnanamadığın, Yenemediğin, üzerinden atlayamadığın korkuların oldum.. Ağladığın, bağırdığın ya da sustuğun isyanın oldum, sessizce boşalan gözyaşların, birikmişliğin oldum.. Yüreğindeki ben olmak isterken yüreğine sığınan ve tozlanacak olan bir anı oldum.. Haketmediklerin, artık yeter dediklerin ve herşeyin olmak isterken belki de hiçbir şeyin oldum.. Söylesene ben gerçekten senin neyin oldum?.. Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim.. Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenişi sahiplenir miydim..

Şimdi 9 aylık bir aşk kaldı avuçlarımda.. sadece 9 ay yaşanan ama bir ömür gibi gelen aşk.. Kalbime henüz söyleyemedim gittiğini, öğrenirse onun da acı çekmesinden korkuyorum.. Seni halen benimle biliyor ve seviyor ama ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum.. Gittin! Sevdamın yokluğuna alışabilirim belki ama sesinin uzak yolların sonunda olması acıtıyor içimi.. Suskunluğun en büyük silahındı, suskunluğunla vurdun beni asıl acı olan, canımı acıtan terkedilmek..

Söylesene terketmek kime yakışıyor? Terkeden sen olsan da sana bile yakışmıyor..

Merak etme, üstüne giydirmedim bu duyguyu, unutulmayan olmak sende daha güzel duruyor.. Benim kırgınlığım aÅŸk’a… Sen üstüne alındın.. Åžimdi.. Gitme desem sana.. Bir kurÅŸun gibi saplanacak bu sözlerim vücuduna.. Gitmeyi kafana koymuÅŸsun sen.. Git.. Git ve beni bu acıyla baÅŸ baÅŸa bırak.. Ya da gitme.. Gitme kal benimle.. HerÅŸey için en iyisini ÅŸekillendirelim.. Gitme.. GÄ°TME KAL.. KAL..

Gitsen de gitmesen de.. Ben hep sende olacağım.. Hiç gitmeyeceğim.. Alın yazımsın benim..

Vazgeçilmezim..

Furkan Lüleci  -  16.o9.2o1o - 03:45

Bu Yazıyı Paylaşın

Uzun bir aradan sonra bu parçayı tekrar dinleyince göz yaşlarıma hakim olamadım..  Soru işaretlerinden usandım.. Zaman mı aşkın katili ? İnanç mı ? yoksa Güven mi ? Aşk imkansız olduğunu bildiğin sorunların çözümü mü ? Aşk acı çekmek mi ? Evet öyle.. Hiç haketmediğini düşündüğün zaman yanaklarından süzülen o iki yaşa engel olmaya çalıştığında kızaran gözlerlinle aynaya baktığında kendi acizliğine hapsolmak.. Öyle bir duygu ki.. Tarifi imkansız olan her hüznün sana verdiği acı kadar bencil..

Galiba taşlar yerinden oynamaya başladı.. Ve o taş kendini uçuruma bıraktığı an bir daha ASLA geri dönemeyecek..

Bu Yazıyı Paylaşın

Gecenin soğuk yüzüne inat yürüyorum. Yağmurun sert damlalarının yüzüme bir tokat gibi inmesinden korka korka yürüyorum. Direniyorum. Hayat mücadele değil midir zaten ? Acı çekmek değilmidir ?, Anlamsız soruların yanıtlarıyla boğuşmak değil midir ? Ağlamak değil midir ? Ağlıyorum.. Umut nedir şimdi daha iyi anlıyorum.

Seviyorum inkar etmiyorum, edemiyorum. Kendimi kaybediyorum. İstemiyorum. istemediğim halde yaşamaktan ve yaşatmaktan nefret ediyorum. Gözümü her kapattığımda yanaklarımdan süzülen o iki yaşın acısını çıkartmak için kin besliyorum.. Boğazımda düğümlenen her damla için bir kat daha acı çekiyorum. Alt tarafı aşk diyip geçmek istiyorum, unuturum diyorum yapamıyorum. Ya yaşamalıyım, ya da bu oyunu kaybetmeli..

Galiba kaybediyorum. Yaşamak istemediğim halde yaşamak zorunda olduğumu biliyorum. Her zaman düşündüğüm gibi yine düşünüyorum. Ya arkamdakiler.. Onları üzmek istemiyorum.  Denemeye devam.. İyi ki varsın bitanem..

____________________________________________________________________________________________

Bu Yazıyı Paylaşın

Galiba birşeyler yerinden oynamaya başladı.. Galiba değişmeye başladım. Son 2 gündür gece ve gündüz kavramlarını yitiren ben dün gece çok rahat ve güzel bir uyku çektim. Hata bendeydi zaten.. Seni senle bırakanların ardından acı çekmek saçmaydı.. Haklı olduğumu düşündüğüm her dakika öyle rahatlıyordum ki.. Şimdi geçmişe koca bir çizgi atmaya geldi.. Tamamen, hiç bir şekilde hiç bir anının esiri olmak istemiyorum. Tabii gerçeklerin kaçınılmaz olduğu da bir gerçek.  Ve bu süre zarfında benden yardımlarını esirgemeyen, her saniye benden bir cevap bekleyen, benim üzgün olduğumu gördüğü zaman kendisinin de üzlülmesi gerektiğini yeğleyen biricik kankam.. Herşey için çok teşekkür ederim..

Bekle beni DÃœNYA.! Ben geliyorum.. xD

Dipnot: Gidene Üzülme Sewse Gitmezdi Gelene Sevinme Oda Baskasından Geldi!!!

Bu Yazıyı Paylaşın

Seviyorum seni.. İnkar etmiyorum. Edemiyorum. Kendimden utanıyorum. Kendi kendime çok düşünüyorum. Her zaman dile getiriyorum. Niye ben ?? Korkuyorum.. Hemde çok. Birgün ansızın karşıma çıkmandan korkuyorum. Çünkü bir daha seni görmeye, hissetmeye taakatimin olduğunu hiç sanmıyorum. Acı çekmek nedir şimdi anlıyorum.. Bir dilim ekmeğe muhtaç bir çocuğun karnının doymasını umut etmesi gibi seni bir an önce hayatımdan çıkartmayı umut ediyorum.. Dayanacak gücüm kalmadığını biliyorum.. Sadece sabrediyorum. Herşeyi zamana bırakıyorum..  Ve kendime inanıyorum. Eğer birgün seni tamamen hayatımdan çıkartırsam bir daha hiç ama hiç hatırlayacağımı sanmıyorum. Senin bana çektirdiğin acılara tutunarak kendime olan güvenimi güçlendiriyorum. Evet kendime güveniyorum.. Birgün istediğim olucak. Bir gün seni tamamen unutucam..

İşte o gün.. İşte O GÜN ALLAHA BİNLERCE KEZ TEŞEKKÜR EDECEĞİM..

Sabrın sonu mutluluğun başlangıcıdır..

Bu Yazıyı Paylaşın

 

Sonunda istediÄŸin oldu iÅŸte.. Çok çaba sarfetmene deÄŸdi. Onurunu, haysiyetini bir hiç uÄŸruna bitirdin. DeÄŸer miydi sence.. DeÄŸer miydi üç kuruÅŸluk hevesin için.. DeÄŸer miydi bu koca sevgiyi bir anda bitirdin. Åžayet aklından biraz olsun beni düşünmek geçiyorsa, beni merak ediyorsan söyliyim. ”Olmasan da varlığının bilincinde olmak bile beni mutlu etmeye yetiyor.” Ve ben bu hayata elveda demediÄŸim sürece olmayacaksın. Hani o an olur ya.. Ä°nsanı aniden ÅŸok eden, gözlerinden önce bir kaç damla, ardından her yaÅŸta lanet okuduÄŸun o an. Hani deliler gibi sevdiÄŸini haykırmak istediÄŸin, hani içindeki yanan ateÅŸi dışarı püskürtmek istediÄŸin o an.. Tanrı’dan tek dileÄŸim o anı sana yaÅŸatmasın. Ä°nanmıyorum.. EÄŸer birini gerçekten sevdiysen o anı yaÅŸadığında hayatta olamazsın.

Gerçek sevgi nedir sence ? Sevgi senin için tüm varlığını her an ortaya koyabilecek kadar seni sevene acı çektirmek midir ? Ä°nançsızlık denklemi midir ? O’nu göz göre göre bir mum gibi erimesini izlemek midir ? Hayatı takmamak mıdır ? HerÅŸeyi bildiÄŸini, tahmin ettiÄŸini sandığın halde bir an herÅŸeyin boÅŸ olduÄŸunun farkına varmak mıdır ? Bence sevgi inançtır.. SevdiÄŸine inanmaktır. Arkana bile dönüp bakmayacağın kadar güven saÄŸladığına inanmaktır. Sevgi, onun adını duyduÄŸun an kalbinin titrediÄŸini hissetmektir. Sevgi onun uÄŸruna Dünya’yı bir kibritle bir anda sonlandırabilecek cesarete sahip olmaktır.Sevgi Onun iyi olmadığını bildiÄŸin zaman karanlıkların esiri olmaktır. Ve en önemlisi sevgi sevdiÄŸinin hayatta olduÄŸunu bildiÄŸin her dakika onun için mutlu olmaktır..

Herşey senin istediğin gibi başladı, gelişti ve bitti.
Mutlu Musun ? Mutlusun..

PEKÄ° YA ARKANDA BIRAKTIKLARIN..

MüziÄŸi dinlemek için Play’e tıklayın.

Bu Yazıyı Paylaşın

Ä°ÅŸte o.. Evet iÅŸte o . Kendini kaybettiÄŸin, boÅŸluklar içinde kimsesizliÄŸin hüküm sürdvüğü o duygu.. Ä°fade ayrılıklarının çakıştığı, çaresizlikler içinde hıçkıra hıçkıra aÄŸladığın, acizliÄŸini kendi gözlerinle gördüğün her geçen saniye Dünya’ya geldiÄŸin güne LANET OKUDUÄžUN O DUYGU.. Ölümsüzlüğün acı verdiÄŸini gördüğün, kimselerle paylaÅŸamadığın, ve en önemlisi sonsuz güven verdiÄŸine inandığın, deli gibi sevdiÄŸin, içindeki aÅŸkı koz haline getirdiÄŸin kiÅŸinin, O’NUN yaÅŸattığı duygu.

Niye niye niye… NÄ°YE.! Niye ben.. Hayal edilecemeyecek kadar farklı, acı veren, hatırladıkça, düşündükçe seni kahreden, aÄŸlamamak için yutkunduÄŸun o her damlada boÄŸazına düğümlenen, gözlerinin ÅŸiÅŸtiÄŸi her gözenekte seni hala sevdiÄŸimi utanarak ele veren o iÄŸrenç o pislik o ÅŸerefsiz duygu.. Dünya’nın kahpeliÄŸini  hatırlatan, sevginin sevgisizliÄŸine Ä°NAT TEKRAR TEKRAR seni sevdiÄŸimi yüzüme vuran o fahiÅŸe duygu..

Tüm varlığımı esiri altına alan, olan güçlerimi bir anda karalayan, inkar etmek için herşeyini verebileceğin fakat onun adını duyunca bile kendini bıraktığın o duygu..

Bana bu duyguyu yaÅŸatan sen.. O eÅŸsiz insan..
Sonsuz Teşekkürler..

Bu Yazıyı Paylaşın