Uzun bir aradan sonra bu parçayı tekrar dinleyince göz yaşlarıma hakim olamadım..  Soru işaretlerinden usandım.. Zaman mı aşkın katili ? İnanç mı ? yoksa Güven mi ? Aşk imkansız olduğunu bildiğin sorunların çözümü mü ? Aşk acı çekmek mi ? Evet öyle.. Hiç haketmediğini düşündüğün zaman yanaklarından süzülen o iki yaşa engel olmaya çalıştığında kızaran gözlerlinle aynaya baktığında kendi acizliğine hapsolmak.. Öyle bir duygu ki.. Tarifi imkansız olan her hüznün sana verdiği acı kadar bencil..

Galiba taşlar yerinden oynamaya başladı.. Ve o taş kendini uçuruma bıraktığı an bir daha ASLA geri dönemeyecek..

Bu Yazıyı Paylaşın